food

[I’m too lazy to translate this. Try

for a computer translation.]

Ja, u ziet het goed. Dat is vlees. Veel vlees zelfs. Dit vlees heet Smoked Meat, en is een Montréalaise delicatesse. En omdat ik nu al bijna een jaar in Montréal woon, en nog nooit smoked meat heb gegeten, heb ik het maar eens geprobeerd. In Ben’s, een eetgelegenheid waar voor het laatst wat aan gedaan is in de jaren 50. Erg authentiek allemaal, maar ik kwam hier voor de smoked meat. Ik bestel een normale smoked meat sandwich, er zijn ook nog extra grote en combinaties met friet, en aardappelkroketten te krijgen. En andere joodse lekkernijen als cheese blintzes.

Ach, je moet er van houden, zeg ik maar. Van vlees. En van smoked meat.

[I’m too lazy to translate this. Try

for a computer translation.]

En nog meer mooi gekleurd eten!

Pizza en focacia in een Italiaans familie restaurant in ‘Petite Italie’, 15 loopminuten van ons huis. Maar voordat we daar kwamen hadden we eerst al op het terras van een ander restaurant gezeten. Maar de muziek daar was zo vreselijk, en ook erg hard (we zaten vlakbij de speaker), en de serveerster wilde hem niet zachter zetten (“er heeft nog niemand geklaagd”), dus daar zijn we maar weer gauw weggegaan.
Dit Italiaanse restaurant, met terras en een dagelijks wisselende kaart, is helemaal OK, en we komen er ook zeker nog eens terug. En het is nog eens niet duur ook, zo’n 20 dollar (14 euro) voor een menu met voor-, hoofd-, en nagerecht met koffie of thee (in ons geval kruidenthee). Daar krijg je in Rotterdam net een dagschotel voor.

[I’m too lazy to translate this. Try

for a computer translation.]

Een van mijn favoriete gerechten in een van onze favoriete restaurants: aubergines met zoetzure saus.

Alleen om de kleuren zou je het al bestellen, maar het smaakt ook nog uitstekend. Het zijn chinese aubergines: formaat komkommer en paarser met geliger vruchtvleees.

Laatstelijk hadden we een vreselijke ruzie (ja dat hebben we soms) in dit restaurant en zijn we beiden net na het bestellen kwaad weggelopen. Gelukkig werden we vandaag niet vriendelijk doch beleefd verzocht te vertrekken maar kregen we gewoon onze aubergines (en de shrimps, en de gemengde groentenschotel) geserveerd.

[I’m too lazy to translate this. Try

for a computer translation.]

Nu ja man, er werken hier zo’n 20 groentenmannen (en een paar vrouwen ook). Dit is Sami, een gigantische groenten- en fruitwinkel ongeveer tien minuten van ons huis. Ze hebben gigantische stapels van zowat alle denkbare soorten groenten en fruit. Veel tropische produkten ook, dus je koopt er soms dingen waarvan je niet weet hoe je ze moet bereiden. Maar met de naam van de soort en een zoektocht op het internet kom je een heel eind.