Monthly Archives: April 2004

Dit had ik natuurlijk met pasen moeten posten.

Het barbecue seizoen begint weer en omdat de barbecues hier een stuk groter zijn dan in Nederland verkopen ze hier in de supermarkt gewoon hele lammeren voor aan het spit. Niet goedkoop maar waarschijnlijk wel lekker als ze ontdooid, gemarinneerd en gebarbecued zijn.

Dit is er eentje uit de midden categorie.

Nu ik weer aan het fietsen ben vallen de grote hoeveelheid gaten in de weg pas goed op. Montréal is er berucht om. Er zijn gaten die groot geneog zijn om een vrachtwagen in te parkeren. Dus het is zaak om continue alert te zijn tijdens het fietsen, maar als je je vering een beetje heel wilt houden ook tijdens het autorijden. Even om een gat rijden is hier de normaalste zaak van de wereld.

Ze ontstaan door jarenlang geen onderhoud aan de weg te doen. Er ontstaan kleine scheurtjes, daar sijpelt water in en dat bevriest in onze strenge winters. En de sneeuwschuivers die er overheen gaan lepelen het dan allemaal naar de oppervlakte. Ze worden gerepareerd, maar dat kan eigenlijk niet zonder weer nieuwe scheurtjes te maken. De enige oplossing is nieuw wegdek en nooit meer aan de leidingen daaronder komen. Dat kan dus niet want die leidingen (vooarl de waterleidingen) lekken als geen ander en behoeven ook groot onderhoud. Ongeveer 40 procent van het water dat in de leidingen wordt gepompt komt niet ergens uit een kraan maar lekt onderweg ergens in de grond…

Zojuist uitgebreid met mijn moeder ge-videochat. Zij verblijft nu in een verpleegtehuis om te revalideren zodat ze later weer zelfstandig kan wonen. Ze haat het daar en wil zo snel mogelijk weg. Er is veel te weinig personeel en de bewoners moeten soms wel 2 uur wachten voordat ze naar de WC mogen.

Enfin, mijn moeder is nu voor het tweede paasdag diner bij mijn zus alwaar we haar laptop hebben geïnstallerd zodat ze kan videochatten met mij. Ik heb haar net een rondleiding door ons huis gegeven. Ze kan dan wel voorlopig niet op bezoek komen, op deze manier heeft ze toch een beetje een idee hoe ik hier leef.

Ik geloof dat ze het leuk vond om mij weer te zien.

De depanneur helpt je uit de brand. Deze winkels verkopen vooral bier en wijn voor iedereen die ‘s avonds nog een feestje wil bouwen (of gewoon alcoholist is) maar ze hebben ook een klein assortiment aan andere etenswaren. En ze zijn open op de raarste tijden.

Dus ook op Paaszondag, als je geen yoghurt in huis hebt voor het ontbijt. En toevallig een van de drie dagen dat de ‘gewone winkels’ dicht zijn.

(Nee, geen eierontbijt hier.)

Strandtafereel op zijn Canadees: die wilde branding bestaat uit nog niet gesmolten ijs.

We rusten even uit van het wandelen en genieten van de zon die al tamelijk krachtig is.

We waren met Poupoune gaan wandelen naar een ‘natuurpark’ op het uiterste noordwestelijke puntje van het eiland waar Montréal op ligt. Montréal ligt natuurlijk niet echt op een eiland, maar omdat het omringd wordt door brede rivieren en meren lijkt het wel zo. In dat park was een ecologische boerderij met schapen (wol), paarden (om de maple sirup uit de bossen te vervoeren), ezels (geen idee), kippen (eieren) en ganzen (geen idee waarvoor; waarschijnlijk om op te eten).
Die ganzen hadden een vijvertje en in het frans is dat ‘mare aux oies’. En dat klopte.

Poupoune vind al die beesten hier maar eng.

De fietspaden zijn weer in ere hersteld. Nog niet iedere automobilist is daarvan op de hoogte, dus er staan nog wat auto’s OP het fietspad geparkeerd, maar de groene paaltjes zijn dan ook pas net geplaatst. Ook is er nog niet geveegd en ligt er veel glas en steentjes.

Vandaag 10 km gefietst (en 10 km terug) naar het gebouw van de National Film Board waar een presentatie was van een aantal nieuwe animatie films. Vooral Ryan was erg indrukwekkend. Misschien wel de eerste met een computer gemaakte animatiefilm die ik echt goed vond. Nu ja, ‘Shrek’ vond ik ook goed, maar op een heel ander vlak.

Het is niet zo heel duidelijk te zien maar op het bord rechts staat een opsomming van wat ze hier verkopen. Bedden, zowel van ijzer als met latten, en reproduktie meubelen.

Mijn vader had hier wel om kunnen lachen, denk ik.

Wat drie uur vergeefs wachten al niet kan doen met een mens…

Ik was dus wederom bij de SAAQ voor mijn rijbewijs. Ik moest mijn medische verklaring inleveren. Na anderhalf uur kon ik het formulier inleveren en na wederom anderhalf uur hoorde ik dat ik per brief antwoord zal krijgen. Dat voorspelt niet veel goeds.

Nee, dit commentaar kaartje heb ik maar niet opgestuurd…

Update 15 april: Vandaag de brief gekregen. En ik krijg toch mijn rijbewijs. Het betekent wel dat ik weer terug moet naar die verschrikkelijke wachtzaal…

En zowaar krijgen we nog even een flink pak (15 cm) sneeuw. Dat kan hier zo maar, zelfs in April.

Poupoune vindt het wel leuk, een beetje ravotten in de sneeuw.