|
Na veel vertragingen - door de storm kwam het vliegtuig waarmee ik van Londen naar amsterdam moest vliegen een paar uur te laat aan in Londen, en de nederlandse treinen zijn ook nog steeds vertraagd - kwam ik rond vijven eindelijk aan in Nijmegen. Mijn zus Aagje stond mij op te wachten in mama's auto die ik nu 'gekaapt' heb
Mama zag er erg slecht uit, ze was moe en kon nauwelijks haar ogen open houden. Ze sprak tevens tamelijk slecht. Maar inmiddels weet ik dat haar toestand erg fluctueert en dat er dus geen pijl op te trekken is. De doktoren weten nog steeds niet zeker wat de oorzaak is van haar half-zijdige verlamming, want op de scans die ze nhebben gemaakt valt geen onregelmatigheid te bespeuren. Dus ze zoeken volgende week verder. Ik ben blij dat ik gekomen ben, en ik geloof dat m'n moeder ook blij is om me te zien.
[Deze foto is van een dag later, want ik was in alle opwinding natuurlijk totaal vergeten een foto te maken. En ze ziet er hier een stuk blakender uit; dus dat is tevens mooi meegenomen. De foto is niet gespiegeld, maar de kussensloop wel. Hij zal wel binnenstebuiten zitten...]
|
