Na het slopen gisteren moest ik nog een plaatje metaal weghalen dat in plaats van tegels achter de aanrecht was gemonteerd. Het bleek echter geen metaal te zijn, maar formica. Het scheurde onder het geweld van mijn breekijzer en was daarna vlijmscherp. Te scherp voor mijn vinger.
Het was een fikse jaap, en na wat soebatten besloot ik toch maar naar de eerste hulp te gaan voor een hechting. Alison was niet thuis en het was al 7 uur
Na drie uur wachten was ik aan de beurt. De dokter van dienst besloot dat drie druppels superlijm genoeg waren en 5 minuten later kon ik weer naar huis. Ik ben blij dat het niets ernstiger was want ik heb net de keuken gesloopt en om nu een paar weken te moeten kamperen...
|
