|
Alison en ik hebben ruzie. Ik ben erg boos op haar door iets wat ze zegt en verlaat kwaad het huis. Door een mis-impretatie van diverse andere signalen denkt Alison dat ik mogelijk zelfmoord ga plegen. Dus waarschuwt ze de politie, die na een bezoek een foto en signalement van me verspreidt en naar me op zoek gaat. Ik probeer ondertussen, me van niks bewust, in de bioscoop mijn boosheid te verdrijven bij de nieuwste film van Quentin Tarantino, 'Kill Bill'. Wanneer ik thuis terugkom belt Alison de politie om te melden dat ik terecht ben. Agent Murphy komt langs om zich ervan te verwittigen dat ik niet suicidaal ben. Eigenlijk wil ze me meenemen naar het ziekenhuis ter observatie, de standaard procedure in zulke zaken. Slecht met veel moeite kan ik haar overtuigen dat het goed met me gaat en dat er niks meer aan de hand is dan een ruzie. Na haar verterk leggen we die vervolgens bij en na een enerverende dag gaan we slapen
('Kill Bill' was trouwens een fijn en bloederig experiment in vormgeving, het verhaal heeft niet veel om het lijf.)
|
