[I'm too lazy to translate this. Try
for a computer translation.]
Alleen zalm is goed genoeg voor onze honden.
(ik was vergeten hondenvoer te kopen, en ze waren erg hongerig…)
Update: geen zalm meer voor Poupoune, ze heeft de hele keuken ondergescheten, en daarna ook nog overgegeven. Er lag bijna een heel blik onverteerde zalm op de bank…
[I'm too lazy to translate this. Try
for a computer translation.]
Ja, u ziet het goed. Dat is vlees. Veel vlees zelfs. Dit vlees heet Smoked Meat, en is een Montréalaise delicatesse. En omdat ik nu al bijna een jaar in Montréal woon, en nog nooit smoked meat heb gegeten, heb ik het maar eens geprobeerd. In Ben’s, een eetgelegenheid waar voor het laatst wat aan gedaan is in de jaren 50. Erg authentiek allemaal, maar ik kwam hier voor de smoked meat. Ik bestel een normale smoked meat sandwich, er zijn ook nog extra grote en combinaties met friet, en aardappelkroketten te krijgen. En andere joodse lekkernijen als cheese blintzes.
Ach, je moet er van houden, zeg ik maar. Van vlees. En van smoked meat.
[I'm too lazy to translate this. Try
for a computer translation.]
In ruil voor een heerlijk diner (een lauwe salade met portobello’s en pasta met gorgonzola), help ik Dorothée, een vriendin van Alison, met haar computerproblemen. Haar nieuwe printer/scanner weigerde dienst. De oplossing was eenvoudig: de USB kabel zat er niet goed in. Ik geef haar ook nog wat verdere instructie; na meer dan een jaar deze imac te hebben, vind ze computers nog steeds eng.
Ik heb ook nog even een foto van haar, direct vanuit mijn camera, geprint. Eerst print de printer een lijst van alle foto’s en dan kan je aankruizen welke foto’s je wilt printen. Dat vel leg je vervolgens op de scanner en de aangekruiste foto’s worden geprint. Simple comme bonjour.
[I'm too lazy to translate this. Try
for a computer translation.]
En nog meer mooi gekleurd eten!
Pizza en focacia in een Italiaans familie restaurant in ‘Petite Italie’, 15 loopminuten van ons huis. Maar voordat we daar kwamen hadden we eerst al op het terras van een ander restaurant gezeten. Maar de muziek daar was zo vreselijk, en ook erg hard (we zaten vlakbij de speaker), en de serveerster wilde hem niet zachter zetten (”er heeft nog niemand geklaagd”), dus daar zijn we maar weer gauw weggegaan.
Dit Italiaanse restaurant, met terras en een dagelijks wisselende kaart, is helemaal OK, en we komen er ook zeker nog eens terug. En het is nog eens niet duur ook, zo’n 20 dollar (14 euro) voor een menu met voor-, hoofd-, en nagerecht met koffie of thee (in ons geval kruidenthee). Daar krijg je in Rotterdam net een dagschotel voor.
[I'm too lazy to translate this. Try
for a computer translation.]
Iedere dag rond zessen verstop ik een paar stukken geroosterde varkensoor voor Poupoune en Pepe. Die moeten ze vervolgens zoeken (nu ja, Pepe krijgt hem gewoon, want het beest is te dom om te zoeken) en hopelijk helpt het om hun tanden schoon te houden.
Maar vandaag ging het mis. Poupoune rook duidelijk varkensoor (van een paar dagen daarvoor) tussen de kussens van de bank en dus krabte ze zich een weg naar het niet bestaande stukje.
Ach ja, ik kan de kussens omdraaien en dan zie je er niks van.
[I'm too lazy to translate this. Try
for a computer translation.]
Een van mijn favoriete gerechten in een van onze favoriete restaurants: aubergines met zoetzure saus.
Alleen om de kleuren zou je het al bestellen, maar het smaakt ook nog uitstekend. Het zijn chinese aubergines: formaat komkommer en paarser met geliger vruchtvleees.
Laatstelijk hadden we een vreselijke ruzie (ja dat hebben we soms) in dit restaurant en zijn we beiden net na het bestellen kwaad weggelopen. Gelukkig werden we vandaag niet vriendelijk doch beleefd verzocht te vertrekken maar kregen we gewoon onze aubergines (en de shrimps, en de gemengde groentenschotel) geserveerd.
[I'm too lazy to translate this. Try
for a computer translation.]
Ja, zo noemen ze in Québec een lunch. En het avondeten heet een souper.
Vandaag hadden we een diner met een aantal van de cursisten van de cursus Frans ter viering van de laatste les. Het was een korte cursus, te kort, maar desondanks heb ik een hoop geleerd. Ik denk soms zelfs in het Frans momenteel.
Met een aantal van de cursisten klikte het ook, en ik wil ze graag nog eens ontmoeten. Ik heb hun emailadressen, en hoef alleen even de eerste stap te nemen. Ik denk dat ik ze maar ga uitnodigen om gezamelijk naar een Franse film te gaan.
[I'm too lazy to translate this. Try
for a computer translation.]
Om ook eens wat bij te dragen aan de kwaliteit van de wandelpaden in Québec ben ik meegegaan met een aantal studenten van McGill University om een aantal paden te onderhouden. Hier repareren we een moerassige plek door er een soort van brug overheen te bouwen. Gemaakt van omgewaaide bomen, dus geheel milieuvriendelijk. het enige probleem is dat bijna niemand in dit groepje erg handig was en iedereen een beetje wachtte tot iemand het voortouw nam. Dat heb ik tenslotte maar gedaan.
Nu maar hopen dat de mountainbikers niet in een wijde boog om deze brug heen fietsen en een nieuwe moerassige plek creëren.
’s Avonds na de maaltijd (chili!) kampvuur met gepofte marshmellows en smores. Smores is een lekkernij die bestaat uit twee koekjes met gesmolten chocolade pastilles (gesmolten door ze naast het kampvuur te leggen) met daartussen een gepofte marshmellow. Een Canadese classic!
[I'm too lazy to translate this. Try
for a computer translation.]
Naar Mary’s examen fuif. Mary (links op foto) houdt deze fuif ieder jaar, want ze is een lerares en ze viert het examen van haar leerlingen dus ook ieder jaar. Blij dat ze er voor een paar maanden van verlost is.
Er waren zo’n 18 mensen en we namen de kroeg langzamerhand over. Een paar interessante mensen ontmoet.
[I'm too lazy to translate this. Try
for a computer translation.]
Nu ja man, er werken hier zo’n 20 groentenmannen (en een paar vrouwen ook). Dit is Sami, een gigantische groenten- en fruitwinkel ongeveer tien minuten van ons huis. Ze hebben gigantische stapels van zowat alle denkbare soorten groenten en fruit. Veel tropische produkten ook, dus je koopt er soms dingen waarvan je niet weet hoe je ze moet bereiden. Maar met de naam van de soort en een zoektocht op het internet kom je een heel eind.
recent comments